20 Şubat 2018 Salı

Maşatlığa Kırlayan Kızan -Haluk Ecevit


Oturduğum köye yakın bir köyde geçen; yazarın kendi küçüklüğünden hikayeleri içeriyor kitap..
Nursel hediye etti ve birlikte okuduk kitabı.İkimizin de tek sorunu yazıların küçüklüğünün göz yoruyor olması idi.Bu sorunun yeni baskısında düzeltilmiş olduğunu  yazarın kendisinden öğrenmiş olduk bu arada.
Başlarda sürekli Trakya şivesi bizi yorar mı diye düşündüm..Sürekli o şivenin içindeyiz kabul ama tüm hikayelerin bu şiveyle aktarılmış olması okurken ters etki yaratır mı acaba dedim.
Başlarda yarattı da..
Kitap ilerleyip kısa kısa hikayeler devam ettikçe kendi çocukluğuma dönmeye başladım..Kendi nenem,kendi dedelerim aklıma geldi ..
En çok yazarın halasının hayatı gibi kısa hikayesi vurdu beni..
Kitabın sonunda kendi oturduğumuz köyde geçen ufak bir anı da gülümseme sebebimiz oldu..



(Tanıtım Bülteninden)

"Aman ba kızanım, bizim aşkımızdan noolacak?'

Şimdilerde anlıyorum bu cümlenin ağırlığını. Bizim insan böyleydi işte, yıllar yılı kahır çekmekten, yokluktan, çalışıp didinmekten, zor yaşam şanlarından, hayatta kalmak gailesinden bir aralık bulup bir türlü keyfine bakamamış. bir gün olsun kendi için yaşayamamıştı Aşk ise, adını sadece radyo ve televizyondan duyduğu, ayıpladığı, mahrem gördüğü bir duygu, üzerine hiç yakıştıramadığı bir elbise gibi iğreti ve dünyadaki bir kayıp kıta kadar uzaktı ona. "

"Bu ahalinin arasında öyle bir grup vardı ki. Pinpiri Asan'ın kahvesinden başka yere çıkmaz, aynı grubun içinde bulunduğu arkadaşlarını bir gün olsun görmeden rahat edemezlerdi. Peki kimdi onlar? İşte hepsi oradaydı yine... ömür boyu sürecek olan bir arkadaşlığı dakikalarca önce kurmuş olan iki çocuğun vardiya teslim almak üzere gittiği kahve önünde, en görkemli masada bir bir sıralanmışlardı...

Daima traşlı yüzü ve temiz mintanı ile bakışlarım bir kartal gibi insanların üzerinde dikkatlice gezdiren mavi gözlü Feyim Çavuş. Sürekli kitap okuduğu içtin yüzüne bakıldığında hep uykuluymuş hissi uyandıran, şişe dibi gibi gözlüklerinin ardından çevresine sakin sakin bakan Acı Kemal. O sene başında yenilediği kasketini hafifçe alnından yukarı kaldırmış ve arkadaşları ile ettiği sohbette söz hakkının kendisine gelmesini saygıyla bekleyen Çavuş Ali... Çorlu meyve-sebze halinde çuval çekelemekten nasır tutan ellerini masanın üzerinde birleştirmiş, kendinden onlarca yaş küçük delikanlılarla dahi çarçabuk ahbap olabilen mütevazı gönüllü Kula Üseyin .. Ve konuşurken kelimelerini dikkatlice seçmeye özen gösteren, ağzını neredeyse bir İstanbullu aksanına yakın derecede güzel konuşmak üzere kullanabilen Kaveci Memet... Söyledikleri üçüncü parti çaylarını usulca yudumlarken, bir yandan da hararetli sohbetlerine devam ediyorlardı."
Sayfa Sayısı: 178

Baskı Yılı: 2016


Dili: Türkçe
Yayınevi: Ceren Yayınevi


Editör : Şeref Kurtiş
İlk Baskı Yılı : 2016
Sayfa Sayısı : 178
Dil : Türkçe


1 yorum:

SevKoz dedi ki...

Aaa merak ettim sanki