18 Mayıs 2018 Cuma

Sene..



Seneler önce ..
Yani dedemi kaybettiğim sene..
Ölümün aslında hiç de uzak ve soğuk olmadığını anladığım sene..
Soğuk değil; çünkü onu hepimizin gideceği bir tatile en önce yollamışız ,bizi orada bekliyormuş gibi düşünmeye başladığım sene..

Halamın oğlu ,ben ,3-4 arkadaşımız daha gece 12 de mezarlığa girip sabah 4 gibi çıktığımız sene..

O yaz her gece 12 de mezarlığa girip orta yerdeki çeşmenin orada sabaha kadar oturur ölümü,aslında bizi gördüklerini,aslında onları hissedebildiğimizi konuştuğumuz sene..

Çorum'da mezarlıkta ağlayan kız haberini okuduğumdan beri ,sosyal medyanın aktif olmadığına şükrettiğim sene..

Küçücük kasabada çok farklı anılabilirdik zira..


4 yorum:

kişisel depresyon anları dedi ki...

ne kadar çok seviyoruz insanlara ve onların duygularına musallat olmayı. rahat verseler ya bi.

deeptone dedi ki...

yutupta mezarlık videosu olabilirdi yani di mi :)

zoitsa dedi ki...

@kişisel depresyon anları ; valla sosyal medya bazen o kadar burnunun dibine sokuyor ki bazı şeyleri..kız hasta dediler hala rahat bırakmayıp deşiyorlar.

@deeptone ;kesinlikle olurdu :) annemi düşünemiyorum :)

KİTAP EYLEMİ dedi ki...

sosyal medya ile insanlar nereden nereye geldi değil mi :((